27.lutego.2010 Ogrody zimowe

Do rozwoju oszklonego ogródka przyczyniły się podróże i kontakty krajów europejskich z obszarami egzotycznymi począwszy od xv w., wzrost zamiłowania wiedzą na temat marynat, roślin równikowych i rozwój botaniki oraz udoskonalenie wytwórczości szkła płaskiego. w xvi w. do przezimowania subtelnych zielenin zaczęto zakładać w przyklasztornych parkach kinetyczne oszklone parawany, a przy włoskich uniwersytetach murowane hale nagrzewane za pomocą metalicznych koszy z kurzącym się węglem. pierwsze cieplarnie w europie napełniały funkcje utylitarne i towarzyszyły do uprawie warzyw i jarzyn równikowych sprowadzanych z zaaferowanych podróży. na przestrzeni wieków rozwijały się z nich solidne, coraz bardziej reprezentacyjne konstrukcje, w jakich można było przez zupełny rok praktykować delikatne na chłód jarzynie. ogrodnictwo zimowe w xvii w. na pałacach niemieckich, angielskich i francuskich znane były ogrzewane piekarnikami miejsca zwane cieplarniami (od angielskiego słowa “orange” - pomarańcza) dla warzyw i roślin cytrusowych, nad którymi zimą podnoszono rozbieralne kondycje drewniane, zaopatrzone od strony południowej w szklane ściany, np. w heidelbergu w niemczech.

.